Συγκλόνισε με την ομιλία της, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Γυναικοκτονίες: 8+1 Ιστορίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο», η 20χρονη Ντανάι Τζέσικα (Στεφανία), κόρη της Ενκελέιντα που δολοφονήθηκε τον Μάιο του 2024 στο Μενίδι.
«Σήμερα βρίσκομαι εδώ όχι μόνο για τη μητέρα μου, αλλά για όλα τα παιδιά που έμειναν πίσω», τόνισε η Ντανάι, αναφερόμενη στη δολοφονία της μητέρας της από τον πατέρα της, ο οποίος την σκότωσε με 17 μαχαιριές. Μετά το περιστατικό, η ίδια ανέλαβε και τον ρόλο του γονέα για τον ανήλικο αδελφό της.
«Τι θα είχε γίνει αν κάποιος την είχε ενημερώσει; Ίσως τώρα η μητέρα μου να ζούσε», πρόσθεσε.
Η Ενκελέιντα είχε επανειλημμένα καταγγείλει τις απειλές που δεχόταν στην αστυνομία και στη Δικαιοσύνη, χωρίς ωστόσο να λάβει ουσιαστική προστασία.
«Φοβόταν και το είπε πολλές φορές. Το είπε στην αστυνομία, το είπε στη δικαιοσύνη. Είχε καταγγείλει αυτόν τον άνθρωπο όχι μία, αλλά τρεις φορές», σημείωσε η Ντανάι.
Σε αρκετές περιπτώσεις οι αρχές την καθησύχαζαν, λέγοντάς της ότι δεν χρειάζεται να κάνει μήνυση, και ότι απλώς θα καταγραφεί το περιστατικό.
Παρά τις καταγγελίες, ο δράστης κυκλοφορούσε ελεύθερος. «Την προηγούμενη ημέρα εκδικαζόταν το αυτόφωρο για την υπόθεσή της. Η μητέρα μου δεν ενημερώθηκε ποτέ. Δεν ήξερε ότι υπήρχε ενεργή δικαστική διαδικασία, δεν ήξερε αν εκείνος ήταν ελεύθερος», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «πήγε να κοιμηθεί χωρίς να ξέρει ότι ήταν η τελευταία της μέρα».
Η Ντανάι τόνισε επίσης τις σοβαρές ελλείψεις στο σύστημα προστασίας.
«Της μίλησαν για διαδικασίες, για δομές, για κουμπιά πανικού, αλλά ποτέ δεν της παρείχαν ουσιαστική ασφάλεια», είπε, ενώ επισήμανε ότι οι καταγγελίες συχνά δεν συνοδεύονταν από αξιολόγηση κινδύνου, ενημέρωση του θύματος ή άμεση προστασία.
Στην ομιλία της αναφέρθηκε στις δυσκολίες που αντιμετώπισε λόγω καταγωγής και εθνικότητας και ζήτησε θεσμική και οικονομική στήριξη για τα παιδιά θυμάτων έμφυλης βίας.
«Τα παιδιά των γυναικοκτονιών δεν είναι παράπλευρες απώλειες. Είναι και αυτά θύματα», υπογράμμισε, ζητώντας υποχρεωτική ενημέρωση των θυμάτων σε κάθε στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ενιαία ευρωπαϊκά πρωτόκολλα αξιολόγησης κινδύνου και άμεση εφαρμογή προστατευτικών μέτρων όταν υπάρχουν επαναλαμβανόμενες καταγγελίες.
