Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν
Εὐσεβῆ Λαό τῆς καθ᾽ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ἀγαπητοί μου,
Τά Φῶτα, ἡ τελευταία ἑορτή τοῦ Ἁγίου Δωδεκαημέρου, ἔφθασε ὡς ὁ εὐλογημένος ἐπίλογος μιᾶς Ἁγίας περιόδου. Ἀπό τά Χριστούγεννα μέχρι τά Φῶτα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς κατακλύζει μέ μηνύματα, μέ προκλήσεις, μέ προσκλήσεις γιά μιά ζωή ἀνώτερη, οὐσιαστική, πνευματική. Καί σήμερα ἡ τελευταία Δεσποτική Ἑορτή τῆς περιόδου! Βλέπουμε τόν Χριστό νά εἰσέρχεται γυμνός στόν Ἰορδάνη ποταμό καί νά χειροθετεῖται ὁ Δεσπότης ἀπό τόν Δοῦλο!
Πρίν λίγο, κατά τή διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας τοῦ ἐν Ἁγίοις Πατρός ἡμῶν Ἰωάννου, Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ Χρυσοστόμου, στήν εὐχή τῆς Ἁγίας Ἀναφορᾶς, εἴπαμε καί τήν ἑξῆς φράση: «καὶ πᾶσαν τὴν ὑπὲρ ἡμῶν οἰκονομίαν πληρώσας». Δηλαδή, ἀναφερόμενοι στόν Χριστό, ὁμολογοῦμε ὅτι εἶναι ἐκεῖνος πού ὁλοκλήρωσε τά γεγονότα τῆς Θείας Οἰκονομίας, τοῦ σχεδίου δηλαδή τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καί τοῦ κόσμου. Καί τά ὁλοκλήρωσε «ὑπὲρ ἡμῶν», γιά τό χατίρι μας, γιά τήν ὠφέλειά μας, γιά τή σωτηρία μας. Τό ἴδιο ὁμολογοῦμε καί στό Σύμβολο τῆς Πίστεως ὅταν τονίζουμε: «Τὸν δι᾽ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν».
Γιά ἐμᾶς λοιπόν, γιά τή σωτηρία μας, γιά τήν ὠφέλειά μας, προχωρᾶ καί βαπτίζεται στόν Ἰορδάνη ποταμό ἀπό τόν Τίμιο Πρόδρομο καί Βαπτιστῆ Ἰωάννη. Καί πῶς αὐτό εἶναι σωτήριο γιά μᾶς; Πῶς μᾶς ὠφελεῖ; Τί μᾶς ἐνδιαφέρει; Πρῶτα ἀπό ὅλα ἀφήνει παράδειγμα. Παράδειγμα μετανοίας, παράδειγμα ταπεινώσεως, παράδειγμα ὑπακοῆς στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ. Ἦταν συνήθεια στόν ἀρχαῖο Ἰσραήλ τά λουτρά καθαρμοῦ. Ἦταν τό πλησιέστερο πού εἶχαν κατορθώσει σέ σχέση μέ τή μετάνοια καί τήν αἴτηση γιά ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Κι ὁ Χριστός προσέρχεται σέ ἕνα τέτοιο λουτρό καθαρμοῦ πού ἐπιτελοῦσε ὁ Τίμιος Πρόδορομος στά ρεῖθρα τοῦ Ἰορδάνου γιά νά μᾶς δείξει πώς πρέπει νά ἀποζητᾶμε τή μετάνοια σέ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας, πώς πρέπει νά ἐπιδιώκουμε τή συγγνώμη τοῦ Ἁγίου Θεοῦ κάθε ὥρα, κάθε στιγμή, πώς πρέπει νά μή λυγίζουμε μέ τό βάρος τῆς ἐνοχῆς, ἀλλά ἀκούγοντας τή φωνή τῆς συνειδήσεώς μας, νά προστρέχουμε στόν Ἅγιο Θεό γιά νά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τό ἐπαχθές καί ἐπονείδιστο αὐτό βάρος.
Κάνει κάτι παραπάνω ὁ Χριστός μας. Θεσμοθετεῖ τό Βάπτισμα! Τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο εἰσαγόμαστε στήν Ἐκκλησία καί γινόμαστε πλέον παιδιά τοῦ Θεοῦ. Μᾶς δίνει τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο συντελεῖται ἡ ἐξάλειψη τῶν ἁμαρτιῶν, μᾶς ἀπονέμεται ὁ ἄσπιλος χιτώνας στήν ψυχή καί μέ τόν φωτισμό τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἀρχίζουμε τόν ἀγῶνα. Μέ τή Βάπτισή του καθαγιάζει τά ὕδατα τοῦ Ἰορδάνου, ὡς αἰώνιο καθαγιασμό τῶν ὑδάτων τῆς κολυμβήθρας, μέσα ἀπό τήν ὁποία ἀναγεννιόμαστε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι. Τό νερό τῆς κολυμβήθρας μετέχει τῆς Χάριτος καί τῆς Εὐλογίας πού μετεῖχε ὁ Ἰορδάνης ποταμός ὅταν βυθίστηκε μέσα του ὁ Κύριος.
Ὁμολογεῖ κάτι ἐπιπλέον ὁ Χριστός. Μπαίνει στό νερό, βυθίζεται καί ἀμέσως ἐγείρεται. Ὅποιος ἔμπαινε στό νερό, συνήθως ἔμενε βυθισμένος μέχρι τό λαιμό, παραδεχόμενος τίς ἁμαρτίες του. Ὁ Χριστός μας ὅμως, ὡς τέλειος Θεός καί τέλειος ἄνθρωπος, εἶναι ἀπολύτως ἀναμάρτητος. Δέν εἶχε λοιπόν, κανένα λόγο νά παραμείνει βυθισμένος κι ἔτσι ἐγείρεται ἀμέσως, γιά νά ὁμολογήσει καί νά ἀποδείξει τήν ἀπόλυτη ἀναμαρτησία του. Κι αὐτό εἶναι ἀπαραίτητο γιά νά τελεσιουργηθοῦν τά γεγονότα τῆς Θείας Οἰκονομίας γιά τή σωτηρία μας. Μόνον ἕνας ἀπολύτως ἀναμάρτητος μποροῦσε νά σώσει τό γένος τῶν ἀνθρώπων κι αὐτός δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τόν Χριστό, κάτι πού ὁμολογεῖ ὁ Ἴδιος μέ τή συμπεριφορά Του καί μαρτυρεῖ ὁ Πρόδρομος πού τό ἀποδέχεται.
Τά Θεοφάνεια εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Χριστοῦ στόν κόσμο. Εἶναι ἡ παρουσία Του ὡς ἐγγυητῆ τῆς σωτηρίας μας. Εἶναι ἡ πρόσκλησή Του πρός ἐμᾶς νά Τόν ἐμπιστευτοῦμε καί νά Τόν ἀκολουθήσουμε. Ἐναπόκειται σέ μᾶς ἡ ἀπόφαση νά ἐκμεταλλευθοῦμε τίς δωρεές τοῦ Χριστοῦ στή ζωή μας.
Καλά κι εὐλογημένα Θεοφάνεια.
Μέ πατρικές εὐχές.
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
†Ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου Ἱερώνυμος
